• مشکلات ناباروری مردان

    یائسگی در زنان یا به اصطلاح علمی آن منوپوز یک پدیده فیزیولوژیک بخوبی شناخته شده‌ای است که همه خانم‌ها آشنایی کاملی با آن دارند، ولی یائسگی در مردان یک فرآیند پیچیده و هنوز مورد بحث و جدل است.

  • "هپاتیت" دیگر کشنده نیست! / چه کسانی در معرض هپاتیت هستند

    رییس شبکه هپاتیت کشور گفت: هپاتیت اگر زود تشخیص داده شود بیماری کشنده نیست و به راحتی قابل درمان است. این بیماری بیشتر در مردان شایع است بخصوص مردانی که بین 23 تا 50 سال هستند بیشترین آمار را به خود اختصاص داده اند.

  • قاتلان باروری مردان را بشناسید!

    • سلامت

    ناباروری یکی از چالش‌های مهم این روز‌های زوج‌ها در دنیا محسوب می‌شود و این در حالی است که بسیاری از آن‌ها نمی‌دانند با اندکی دقت در استفاده از برخی محصولات بدون نیاز به درمان می توانند صاحب فرزند شوند.

  • طب سنتی و ریزش مو

    در طب مدرن درمان‌هایی برای ریزش مو و افزایش رشد آن وجود دارد که گرچه برخی از آنها نتیجه‌بخش است، اما در طولانی‌مدت ممکن است عوارضی برای فرد به‌دنبال داشته باشد، اما در طب سنتی درمان‌های نسبتا مناسبی برای پیشگیری از ریزش و همچنین افزایش روند رویش مو وجود دارد، گرچه این درمان‌ها معمولا طولانی و زمانبر است. البته این اتفاق فقط در طب سنتی ایرانی نمی‌افتد و در تمام مکاتب علمی پوست در دنیا، ریزش مو با دشواری درمان می‌شود و باید این مساله را در نظر گرفت.

  • ۷ درد مردانه، در مورد چه بیماری هایی هشدار می دهند؟

    اینطور ثابت شده که مرگ و میر در سنین ۲۰ تا ۴۰ سالگی بین مردان جوان دو برابر بیشتر از زنان جوان است. یک دلیل شاید این باشد که بسیاری از مردان از علائمی چشم پوشی می کنند که شاید رسیدگی به موقع به آنها از بسیاری از مرگ و میرها و صدمات مزمن پیشگیری کند.

  • تصاویر دلبندان شما

    مریم طاهری

  • مشاوره

    سیاوش

    سلام.كودكی دارم 3سال و نیمه.در مواجهه بادیگران خجالتیست.یعنی وقتی حتی با دایی یا عمه هایش بعد از یك هفته میخواهد مواجه بشود حتما باید من یا مادرش همراهیش كنیم یا مثلا اگر برویم مهمانی برای برداشتن اسباب بازی پسر صاحب خانه كه حتی خود او هم راضی است حاضر نمیشود تنها برود و آن را بردارد یعنی حتما ما باید او را مشایعت كنیم.ممنون میشوم اگر راهنمایی بفرمایید.

    سلام. شیوه‌های فرزندپروری در رشد و شكل گیری شخصیت كودك بسیار تاثیرگذار است. والدین تحقیر كننده،‌آنها كه دائم نكوهش می‌كنند، برچسب‌هایی مثل احمق، دست و پا چلفتی، خنگ، نادان و...می‌زنند، سرزنش كننده هستند و... كودكانی خجالتی با اعتماد به نفس پایین بزرگ می‌كنند.اما نمی‌دانم شما چگونه رفتار كرده‌اید. شاید بگویید هیچ كدام از اینها نبوده است.ممكن است گمان كنید درست رفتار كرده‌اید ولی نادانسته نامناسب بوده‌است. شاید اصلا كودك شما خجالتی نباشد و اضطراب داشته باشد.شاید وابستگی ناایمن دارد. به همین دلیل نمی‌توان از راه دور نظر دقیق داد. باید به شكل حضوری مراجعه كنید به روان‌شناس كودك تا او بگوید كه چه كرده‌اید و چه باید انجام دهید. حال فرض می‌كنید خجالتی بودن كودكتان درست است.راهكاری وجود دارد. می‌توانید تمرین هایی انجام دهید.اما پیش از هر چیز باید بدانید خونسردی و استمرار در عمل شما را به نتیجه مطلوب می‌رساند.توصیه ‌های زیر را به كار بگیرید .امیدوارم تاثیرگذار باشند. كمكش كنید احساساتش را بیان كند كودكان خجالتی از اینكه مورد قضاوت دیگران قرار بگیرند، می‌ترسند. اضطراب ناشی از این موضوع سبب بروز حس حقارت در آنها می شود. ✅از انگ زدن به كودك پرهیز كنید از گفتن جملاتی نظیر «او را ببخشید،كمی خجالتی است!» خودداری كنید. ✅از خجالتی بودن او در جمع حرفی به میان نیاورید. كودكان خجالتی در برابر حرف های اطرافیان بسیار حساس اند. ✅او را مجبور به برقراری ارتباط نكنید تشویق كردن كودكان خجالتی برای پیوستن به دیگران تنها وضعیت را بدتر می كند. ✅حامی خجالت او نباشید.مثلا ثبت نام نكردن كودك در كلاس ورزش به این بهانه كه او خجالتی است، موضوع را اسفناك تر از آن چیزی می كند كه هست. ترس والدین به كودك القا می شود و همین امر سبب ترس او و خجالتی تر شدنش می شود. ✅از او بخواهید برایتان شعر بخواند در خانه، خاله بازی كنید. اجازه بدهید در قالب یك بازی صحنه های زندگی واقعی تكرار شود. اگر پسر است بازی مناسب او كنید. ✅برای او ارزش قایل شوید در پی هر پیشرفت كوچكی او را تحسین كنید. كودكان خجالتی همیشه فكر می كنند دیگران در مورد آنها بد قضاوت می كنند. ✅نگذارید منزوی شود لازم نیست برایش تولد بگیرید و تمامی دوستان را دعوت كنید. او را مجبور نكنید به تولد دوستانش برود و در جمعی از بچه ها حاضر شود.معمولا كودكان خجالتی ترجیح می دهند فقط با یك نفر بازی كنند. سعی كنید كودكی كه به عنوان هم بازی برای او انتخاب می كنید كوچك تر از او باشد تا بتواند بر وی تسلط یابد و اعتماد به نفس پیدا كند.موفق باشید. لیلاكامرانی،‌كارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی

    سوگند

    سلام پسری یكسال و نیمه دارم كه مدام در حال زدن و كشیدن موهای اطرافیان هست حتی اگه فردی غریبه هم باشه به محض اینكه بهش برسه شروع به زدن میكنه نمیدونم دلیلش چیه و راه مقابله با این رفتارش چطوری هست؟ در مقابل بقیه بچه های هم سن و سالش قلدر بنظر میرسه

    سلام.اگر رفتاری نتیجه سودآوری نداشته باشد، ادامه نمی‌یابد و از طرفی اگر تقویت نشود ادامه‌دار نخواهد بود. این در تمام سنین صدق می‌كند. مو كشیدن و جیغ زدن در سال‌های ابتدایی كودك، رفتار نیست.صرفا با حركتی اتفاقی شروع می‌شود و بعدها شكل رفتار به خودش می‌گیرد. بعضی‌ها می‌گویند طرحواره.هر رفتاری در كودك به شكل طرحواره ایجاد می‌شود.حالا اگر كودك از آن رفتار، نتیجه مطلوبش را بگیرد ادامه می‌دهد ؛‌اما اگر نتیجه نداشته باشد ، كار جدیدی را شروع‌ می‌كند. طرحواره‌ها در كودكان مشترك است.یعنی تمام كودكان رفتارهای مشتركی انجام‌می‌دهند اما بسته به واكنش اطرافیان،‌بعضی‌ها پررنگ و برخی خاموش‌ می‌شوند.این یك توضیح كلی است كه می‌تواند چراغ راه شما و تمام والدین باشد. حالا كودك شما مو كشیده است.با جیغ و هیجان و داد و گاهی خنده و...اطرافیان مواجه شده‌است. همین یعنی واكنش نشان دادن و نتیجه‌این كه كودك از آن خوشش آمده است. ممكن است كودك شما همین راه ارتباطی را بلد باشد.اینكه تا موی شخص روبه رو را می‌كشد، او واكنش نشان می‌دهد،« با من حرف می‌زند و ...پس با من رابطه برقرار كرد»گاهی ممكن است اسباب بازی دیگری را بخواهد.مو می‌كشد و صاحب اسباب بازی می‌شود. بهترین روش از بین بردن و خاموشی هر رفتاری، بی تفاوت بودن نسبت به آن است.ابتدا سخت است اما با حوصله و تلاش به نتیجه می‌رسید. اصلا واكنش نشان ندهید. دستش را در دستتان بگیرید و توضیح دهید این كار بی فایده است و باید برای مدتی در سكوت بنشیند.یا به اتاقش برود.یا از تفریح مورد علاقه‌اش برای ساعتی محروم‌می‌شود و واقعا اجرایی كنید.به آرامی دست او را بگیرید و در حالی كه دستانش را در دستتان گرفته‌اید با او صحبت كنید؛ مثلاً بگویید: «نه! نه! ما موی كسی را نمی‌كشیم. اگر موی كسی را بكشیم، دردش می‌گیرد.»راجع به كاری كه كرده است، با او صحبت كنید، حتی اگر هنوز بسیاری از مهارت‌های كلامی را نیاموخته است از جملات كوتاه كه برای كودك قابل فهم است، استفاده كنید (مثلاً نه! نه! مو نمی‌كشیم!). زیرا این كار به او نشان می‌دهد كه صحبت كردن راهی برای حل مشكلات است. از كودك خود بپرسید: «چه كار اشتباهی انجام داده؟» و بعد بگویید: «چرا این كار اشتباه بود؟» در ادامه بگویید: « اگر موی كسی را بكشی، مجبوری مدتی تنها بمانی؛ اما راه دیگری هم هست كه باید راجع به آن فكر كنی. تو نباید موی كسی را بكشی، چون دردش می‌گیرد.» با انجام مكرر آن و پی بردن به اینكه انجام چنین كاری او را به دردسر خواهد انداخت، نتیجه خواهید گرفت. وظیفه شما این است كه منطقی باشید و از اینكه هر روز‌‌ همان نصایح را تكرار می‌كنید، ناامید نشوید.موفق باشید. لیلاكامرانی،‌كارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی

    طالبی

    بابا این بخش كپك زد ، آخرین مطلب مال 10 فروردین بود ، تقریباً 3 ماه پیش ، این خیلللللللیه ، اگه قرار نیست این بخش فعال باشه خوب جاش رو به موضوع دیگه ای بدید ، بخش به این مهمی اینقدر غیر فعاله كه آدم اصلا دست و دلش نمیره رو این بخش كلیك كنه

    سلام.بعضی مسائل را نمی‌توان عمومی مطرح كرد.بنابراین از طریق ایمیل پاسخ داده می‌شود و روی سایت دیده نمی‌شود. هر چه سوالات قابل مطرح شدن بیشتر باشد، خواندنی های شما بیشتر می‌شود.موفق باشید.