• راه و رسم عروسداری

    با پسرش فقط یک طبقه فاصله دارد اما از وقتی که او ازدواج کرده، حس می‌کند کیلومترها از یکدیگر دور شده‌اند. همیشه توی دلش اضطراب دارد که نکند زنش او را بردارد و به یک جای دور ببرد؛ نکند این فاصله کیلومتری تبدیل شود به فاصله‌ای غیر قابل دسترس؛ نکند عروسش رابطه آنها را به هم بزند؛ نکند...

  • مراقبت از سالمندان

    علل بارز مرگ در میان افراد سالمند (یعنی بیماری‌های قلبی، سرطان‌های بدخیم، بیماری‌های عروقی مغز و بیماری‌های مزمن دستگاه تنفسی تحتانی) بازتابی از علل ریشه‌ای مرگ در میان دیگر افراد (یعنی مصرف سیگار، رژیم غذایی نامناسب و عدم فعالیت فیزیکی) است. بسیاری از جنبه‌های مرگ در سالمندان با تغییر رفتار آنها قابل تعدیل است. در این نوشتار با برخی از این رفتار و علل عمده مرگ آشنا می‌شوید و درمی‌یابید که چگونه برخی از این رفتارها در مراقبت از سالمندان و افزایش امید به زندگی آنها مؤثرند.

  • دیگر پیر شده‌ام مادر

    زمستان که از نیمه می‌گذرد، فکر بهار و رسم خانه‌تکانی ذهن مادربزرگ را درگیر می‌کند. با تن دردمند و فرسوده‌اش به تکاپوی نظافت اینجا و آنجا می افتد و بیشتر از همیشه به کمک نیاز دارد. جسم فرسوده‌اش توان بلند کردن اجسام سنگین را ندارد و چشمان کم‌سویش نیز غبار و لک را روی وسائل نمی‌بیند.

  • بزرگترها را از تنهایی درآوریم

    مادر بزرگ هنوز هم مرتب و با سلیقه است. با این‌که 78 سال از عمرش گذشته اما هنوز هم غذاهایش را خودش می‌پزد و عاشق این است که در جمع غذا بخورد. باسلیقه است و دست پختش بخوبی همیشه؛ وقتی سفره را می‌چیند همیشه یک سبد کوچک سبزی هم توی آن دیده می‌شود. 2 بشقاب و 2 لیوان و یک دیس کوچک غذا. این ناهار مادر بزرگ است که هر روز آن را آماده می‌کند اما تنها یک نفر بر سر این سفره می‌نشیند. خودش!

  • بامن درددل کن مادر بزرگ

    خسته‌ام. همه جای بدنم درد می‌کند. دلم گرفته است. بچه‌ها هیچ کدام حواسشان به من نیست و اگر یک‌روز از این هم افتاده‌تر بشوم در تنهایی می‌میرم و لابد همسایه‌ها زنگ می‌زنند به پلیس و می‌گویند از این خانه بوی تعفن می‌آید. خسته‌ام. انگار 200 سال عمر کرده‌ام.

  • مهربانم! بگیر دستم را

    دست مرا بگیر و از این برهوت تنهایی ببر تا دل خودت، تا چشم‌هایت که جهان را سیر دیده‌اند، تا لب‌هایت که جز ذکر زیبایی نکرده‌اند. دست مرا بگیر، این دست‌ها سرد و گرم روزگار را نچشیده‌اند، زیر هیچ افتابی راه نرفته‌اند و زمختی هیچ شبی را تجربه نکرده‌اند. من به دست‌هایت که پیری مجسم‌اند، ایمان دارم.

  • اصول تغذیه در دوران سالمندی

    سالمندی، پدیده‌ای طبیعی و دورانی نو در زندگی است که اگر با آگاهی همراه شود، همان شیرینی قسمتهای دیگر عمر را با خود دارد. شیوه تغذیه در این دوران، یکی از آگاهیهایی است که هر سالمندی باید با آن آشنا باشد.

  • مادر بزرگ ! لپ تاپت جا نمونه

    مادربزرگ 70 ساله است و امروز حس می‌کند خیلی از زمانه عقب مانده است. اصلا نمی داند چگونه می‌شود از اینترنت استفاده کرد.او حتی یک خاموش و روشن‌کردن ساده کامپیوتر را هم بلد نیست.

  • ببخشید تا آرامش را تجربه کنید

    خانواده یکی از مهم‌ترین ارکان جامعه به حساب می‌آید که نقش مهم و موثری در سلامت روانی و اجتماعی تک‌تک افراد ایفا می‌کند. اما گاهی ممکن است به دلایل مختلف، خانواده‌ها در معرض مشکلات و خطرهایی قرار بگیرند که به موجب آن تعادل آنها نیز به هم می‌خورد.

  • من در این خانه زیادی نیستم

    "خدایا من رو محتاج اولاد نکن " خدا عزیز جان را رحمت کند ، همیشه این جمله ورد زبانش بود .هر چند روزهای آخر عمر به خاطر مریضی آنچنان زمینگیر شد که محتاج همه بچه هایش شد .

  • تصاویر دلبندان شما

    مریم طاهری

  • مشاوره

    سیاوش

    سلام.كودكی دارم 3سال و نیمه.در مواجهه بادیگران خجالتیست.یعنی وقتی حتی با دایی یا عمه هایش بعد از یك هفته میخواهد مواجه بشود حتما باید من یا مادرش همراهیش كنیم یا مثلا اگر برویم مهمانی برای برداشتن اسباب بازی پسر صاحب خانه كه حتی خود او هم راضی است حاضر نمیشود تنها برود و آن را بردارد یعنی حتما ما باید او را مشایعت كنیم.ممنون میشوم اگر راهنمایی بفرمایید.

    سلام. شیوه‌های فرزندپروری در رشد و شكل گیری شخصیت كودك بسیار تاثیرگذار است. والدین تحقیر كننده،‌آنها كه دائم نكوهش می‌كنند، برچسب‌هایی مثل احمق، دست و پا چلفتی، خنگ، نادان و...می‌زنند، سرزنش كننده هستند و... كودكانی خجالتی با اعتماد به نفس پایین بزرگ می‌كنند.اما نمی‌دانم شما چگونه رفتار كرده‌اید. شاید بگویید هیچ كدام از اینها نبوده است.ممكن است گمان كنید درست رفتار كرده‌اید ولی نادانسته نامناسب بوده‌است. شاید اصلا كودك شما خجالتی نباشد و اضطراب داشته باشد.شاید وابستگی ناایمن دارد. به همین دلیل نمی‌توان از راه دور نظر دقیق داد. باید به شكل حضوری مراجعه كنید به روان‌شناس كودك تا او بگوید كه چه كرده‌اید و چه باید انجام دهید. حال فرض می‌كنید خجالتی بودن كودكتان درست است.راهكاری وجود دارد. می‌توانید تمرین هایی انجام دهید.اما پیش از هر چیز باید بدانید خونسردی و استمرار در عمل شما را به نتیجه مطلوب می‌رساند.توصیه ‌های زیر را به كار بگیرید .امیدوارم تاثیرگذار باشند. كمكش كنید احساساتش را بیان كند كودكان خجالتی از اینكه مورد قضاوت دیگران قرار بگیرند، می‌ترسند. اضطراب ناشی از این موضوع سبب بروز حس حقارت در آنها می شود. ✅از انگ زدن به كودك پرهیز كنید از گفتن جملاتی نظیر «او را ببخشید،كمی خجالتی است!» خودداری كنید. ✅از خجالتی بودن او در جمع حرفی به میان نیاورید. كودكان خجالتی در برابر حرف های اطرافیان بسیار حساس اند. ✅او را مجبور به برقراری ارتباط نكنید تشویق كردن كودكان خجالتی برای پیوستن به دیگران تنها وضعیت را بدتر می كند. ✅حامی خجالت او نباشید.مثلا ثبت نام نكردن كودك در كلاس ورزش به این بهانه كه او خجالتی است، موضوع را اسفناك تر از آن چیزی می كند كه هست. ترس والدین به كودك القا می شود و همین امر سبب ترس او و خجالتی تر شدنش می شود. ✅از او بخواهید برایتان شعر بخواند در خانه، خاله بازی كنید. اجازه بدهید در قالب یك بازی صحنه های زندگی واقعی تكرار شود. اگر پسر است بازی مناسب او كنید. ✅برای او ارزش قایل شوید در پی هر پیشرفت كوچكی او را تحسین كنید. كودكان خجالتی همیشه فكر می كنند دیگران در مورد آنها بد قضاوت می كنند. ✅نگذارید منزوی شود لازم نیست برایش تولد بگیرید و تمامی دوستان را دعوت كنید. او را مجبور نكنید به تولد دوستانش برود و در جمعی از بچه ها حاضر شود.معمولا كودكان خجالتی ترجیح می دهند فقط با یك نفر بازی كنند. سعی كنید كودكی كه به عنوان هم بازی برای او انتخاب می كنید كوچك تر از او باشد تا بتواند بر وی تسلط یابد و اعتماد به نفس پیدا كند.موفق باشید. لیلاكامرانی،‌كارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی

    سوگند

    سلام پسری یكسال و نیمه دارم كه مدام در حال زدن و كشیدن موهای اطرافیان هست حتی اگه فردی غریبه هم باشه به محض اینكه بهش برسه شروع به زدن میكنه نمیدونم دلیلش چیه و راه مقابله با این رفتارش چطوری هست؟ در مقابل بقیه بچه های هم سن و سالش قلدر بنظر میرسه

    سلام.اگر رفتاری نتیجه سودآوری نداشته باشد، ادامه نمی‌یابد و از طرفی اگر تقویت نشود ادامه‌دار نخواهد بود. این در تمام سنین صدق می‌كند. مو كشیدن و جیغ زدن در سال‌های ابتدایی كودك، رفتار نیست.صرفا با حركتی اتفاقی شروع می‌شود و بعدها شكل رفتار به خودش می‌گیرد. بعضی‌ها می‌گویند طرحواره.هر رفتاری در كودك به شكل طرحواره ایجاد می‌شود.حالا اگر كودك از آن رفتار، نتیجه مطلوبش را بگیرد ادامه می‌دهد ؛‌اما اگر نتیجه نداشته باشد ، كار جدیدی را شروع‌ می‌كند. طرحواره‌ها در كودكان مشترك است.یعنی تمام كودكان رفتارهای مشتركی انجام‌می‌دهند اما بسته به واكنش اطرافیان،‌بعضی‌ها پررنگ و برخی خاموش‌ می‌شوند.این یك توضیح كلی است كه می‌تواند چراغ راه شما و تمام والدین باشد. حالا كودك شما مو كشیده است.با جیغ و هیجان و داد و گاهی خنده و...اطرافیان مواجه شده‌است. همین یعنی واكنش نشان دادن و نتیجه‌این كه كودك از آن خوشش آمده است. ممكن است كودك شما همین راه ارتباطی را بلد باشد.اینكه تا موی شخص روبه رو را می‌كشد، او واكنش نشان می‌دهد،« با من حرف می‌زند و ...پس با من رابطه برقرار كرد»گاهی ممكن است اسباب بازی دیگری را بخواهد.مو می‌كشد و صاحب اسباب بازی می‌شود. بهترین روش از بین بردن و خاموشی هر رفتاری، بی تفاوت بودن نسبت به آن است.ابتدا سخت است اما با حوصله و تلاش به نتیجه می‌رسید. اصلا واكنش نشان ندهید. دستش را در دستتان بگیرید و توضیح دهید این كار بی فایده است و باید برای مدتی در سكوت بنشیند.یا به اتاقش برود.یا از تفریح مورد علاقه‌اش برای ساعتی محروم‌می‌شود و واقعا اجرایی كنید.به آرامی دست او را بگیرید و در حالی كه دستانش را در دستتان گرفته‌اید با او صحبت كنید؛ مثلاً بگویید: «نه! نه! ما موی كسی را نمی‌كشیم. اگر موی كسی را بكشیم، دردش می‌گیرد.»راجع به كاری كه كرده است، با او صحبت كنید، حتی اگر هنوز بسیاری از مهارت‌های كلامی را نیاموخته است از جملات كوتاه كه برای كودك قابل فهم است، استفاده كنید (مثلاً نه! نه! مو نمی‌كشیم!). زیرا این كار به او نشان می‌دهد كه صحبت كردن راهی برای حل مشكلات است. از كودك خود بپرسید: «چه كار اشتباهی انجام داده؟» و بعد بگویید: «چرا این كار اشتباه بود؟» در ادامه بگویید: « اگر موی كسی را بكشی، مجبوری مدتی تنها بمانی؛ اما راه دیگری هم هست كه باید راجع به آن فكر كنی. تو نباید موی كسی را بكشی، چون دردش می‌گیرد.» با انجام مكرر آن و پی بردن به اینكه انجام چنین كاری او را به دردسر خواهد انداخت، نتیجه خواهید گرفت. وظیفه شما این است كه منطقی باشید و از اینكه هر روز‌‌ همان نصایح را تكرار می‌كنید، ناامید نشوید.موفق باشید. لیلاكامرانی،‌كارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی

    طالبی

    بابا این بخش كپك زد ، آخرین مطلب مال 10 فروردین بود ، تقریباً 3 ماه پیش ، این خیلللللللیه ، اگه قرار نیست این بخش فعال باشه خوب جاش رو به موضوع دیگه ای بدید ، بخش به این مهمی اینقدر غیر فعاله كه آدم اصلا دست و دلش نمیره رو این بخش كلیك كنه

    سلام.بعضی مسائل را نمی‌توان عمومی مطرح كرد.بنابراین از طریق ایمیل پاسخ داده می‌شود و روی سایت دیده نمی‌شود. هر چه سوالات قابل مطرح شدن بیشتر باشد، خواندنی های شما بیشتر می‌شود.موفق باشید.