• ناخن‌خشکی؛ آفت زندگی

    یکی از این طرف بام می‌افتد و یکی از طرف دیگرش. یکی انگار کف دستش سوراخ است و هر چه پول دارد به باد می‌دهد، یکی مثل این‌که کف دستش چسب دارد و همه پول‌ها را فقط ذخیره می‌کند. یکی با ولخرجی آزار می‌دهد و یکی با خسیسی جان به لب می‌کند. چه باید کرد؟ گویا هیچ‌کدام از اینها هم عوض شدنی نیستند!

  • مادران شاغل و دغدغه فرزندان

    دلم در تب‌وتاب است، یک طرف کمک به شوهر و یک طرف دیگر عشق به فرزند. مانده‌ام چه کنم. حقوق همسرم آنقدر کافی نیست که خرج زندگی سه نفره و اجاره‌خانه و هوس‌های کودکانه مهدی و نیازهای اولیه مرا برآورده کند.بعد از دو سالگی مهدی، تصمیم گرفتم سرکار بروم و من هم بشوم یکی از مادران شاغل.

  • آداب مهمانی رفتن در عصر ارتباطات

    این هفته آنها آمدند خانه اینها، هفته پیش اینها رفته بودند خانه‌ آنها، هفته بعد قرار است باز اینها بروند خانه آنها، هفته تمام نشده آنها باز می‌آیند خانه اینها، می‌روند، می‌آیند.... می‌روند، می‌آیند.... تا کی ادامه دارد؟ خودشان هم نمی‌دانند، اما اگر همین‌طور پیش بروند احتمالا در هفته‌های آینده به جای هر هفته یکبار، هر هفته سه چهار بار به هم سر می‌زنند.

  • راز شادی

    نمی‌دانم چند سال داری، چند سال است که به این جهان پا گذاشته‌ای، چند سال درس خوانده‌ای، چند سال است ازدواج کرده‌ای، چند فرزند داری و... اما می‌خواهم بپرسم: آیا تا به حال نگاهی به سال‌های گذشته‌ات انداخته‌ای؟ آیا به این فکر کرده‌ای که آن سال‌ها را چگونه گذرانده‌ای؟ شاد بوده‌ای یا غمگین؟

  • حالا واقعا: دختر می‌خواهید یا پسر؟

    «مهم نیست بچه دختر است یا پسر؛ فقط باید سالم باشد» خیلی‌ از ما این جمله را بارها شنیده یا آن را به دیگران گفته‌ایم اما اگر کمی با خودمان روراست باشیم، متوجه می‌شویم همیشه در ته دل‌مان دختر و پسر با هم فرق دارند.

  • پیشنهاد امروز سرآشپز: آش آبغوره

    بیشتر خانم‌های ایرانی در پخت انواع آش‌ها و سوپ‌ها مهارت دارند و در هر شهر و روستایی آش‌های محلی زیادی با اسامی گوناگون طبخ می‌کنند. سرآشپز بخش «دیگ و سه‌پایه»، امروز طرز تهیه آش آبغوره را به دوستداران چنین غذایی آموزش می‌دهد که از آش‌های خوشمزه ایرانی به شمار می‌رود.

  • بامن درددل کن مادر بزرگ

    خسته‌ام. همه جای بدنم درد می‌کند. دلم گرفته است. بچه‌ها هیچ کدام حواسشان به من نیست و اگر یک‌روز از این هم افتاده‌تر بشوم در تنهایی می‌میرم و لابد همسایه‌ها زنگ می‌زنند به پلیس و می‌گویند از این خانه بوی تعفن می‌آید. خسته‌ام. انگار 200 سال عمر کرده‌ام.

  • باز دماغت دراز شد!

    کودکان خیلی از اوقات دروغ می‌گویند تا والدین را از خود راضی نگه دارند چرا که تا سن 4 سالگی معمولا براساس خشنودی والدین رفتار می‌کنند؛ دروغ می‌گویند تا برایشان مشکلی پیش نیاید؛ یا خجالت و عدم کفایت خود را بپوشانند. آنها حتی تا 7 سالگی تفاوت حقیقت، دروغ و افسانه را خوب درک نمی کنند.

  • خوبی های داشتن فرزند

    یاد آن روزها بخیر؛ آن روزهایی که وقتی خاله‌ها و دایی‌ها، عمه‌ها و عموها یا دوستان و آشنایان دور هم جمع می‌شدند، انگار دنیا را به بچه‌ها می‌دادند؛ خوشحالی چنان در وجودشان می‌جوشید که سر و صدای‌شان فضای خانه را پر می‌کرد.

  • کتلت؛ با گوشت یا بدون گوشت؟

    کتلت یکی از لذیذترین غذاهاست که البته بعضی از خانم‌ها کمتر آن را می‌پزند. با اینکه کتلت معمولاً هم برای نهار و هم برای شام مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما خیلی‌ها درست کردن آن را کار دشواری می‌دانند و به همین دلیل تهیه آن را به مواقع خاصی محدود می‌کنند.

  • تصاویر دلبندان شما

    مریم طاهری

  • مشاوره

    سیاوش

    سلام.كودكی دارم 3سال و نیمه.در مواجهه بادیگران خجالتیست.یعنی وقتی حتی با دایی یا عمه هایش بعد از یك هفته میخواهد مواجه بشود حتما باید من یا مادرش همراهیش كنیم یا مثلا اگر برویم مهمانی برای برداشتن اسباب بازی پسر صاحب خانه كه حتی خود او هم راضی است حاضر نمیشود تنها برود و آن را بردارد یعنی حتما ما باید او را مشایعت كنیم.ممنون میشوم اگر راهنمایی بفرمایید.

    سلام. شیوه‌های فرزندپروری در رشد و شكل گیری شخصیت كودك بسیار تاثیرگذار است. والدین تحقیر كننده،‌آنها كه دائم نكوهش می‌كنند، برچسب‌هایی مثل احمق، دست و پا چلفتی، خنگ، نادان و...می‌زنند، سرزنش كننده هستند و... كودكانی خجالتی با اعتماد به نفس پایین بزرگ می‌كنند.اما نمی‌دانم شما چگونه رفتار كرده‌اید. شاید بگویید هیچ كدام از اینها نبوده است.ممكن است گمان كنید درست رفتار كرده‌اید ولی نادانسته نامناسب بوده‌است. شاید اصلا كودك شما خجالتی نباشد و اضطراب داشته باشد.شاید وابستگی ناایمن دارد. به همین دلیل نمی‌توان از راه دور نظر دقیق داد. باید به شكل حضوری مراجعه كنید به روان‌شناس كودك تا او بگوید كه چه كرده‌اید و چه باید انجام دهید. حال فرض می‌كنید خجالتی بودن كودكتان درست است.راهكاری وجود دارد. می‌توانید تمرین هایی انجام دهید.اما پیش از هر چیز باید بدانید خونسردی و استمرار در عمل شما را به نتیجه مطلوب می‌رساند.توصیه ‌های زیر را به كار بگیرید .امیدوارم تاثیرگذار باشند. كمكش كنید احساساتش را بیان كند كودكان خجالتی از اینكه مورد قضاوت دیگران قرار بگیرند، می‌ترسند. اضطراب ناشی از این موضوع سبب بروز حس حقارت در آنها می شود. ✅از انگ زدن به كودك پرهیز كنید از گفتن جملاتی نظیر «او را ببخشید،كمی خجالتی است!» خودداری كنید. ✅از خجالتی بودن او در جمع حرفی به میان نیاورید. كودكان خجالتی در برابر حرف های اطرافیان بسیار حساس اند. ✅او را مجبور به برقراری ارتباط نكنید تشویق كردن كودكان خجالتی برای پیوستن به دیگران تنها وضعیت را بدتر می كند. ✅حامی خجالت او نباشید.مثلا ثبت نام نكردن كودك در كلاس ورزش به این بهانه كه او خجالتی است، موضوع را اسفناك تر از آن چیزی می كند كه هست. ترس والدین به كودك القا می شود و همین امر سبب ترس او و خجالتی تر شدنش می شود. ✅از او بخواهید برایتان شعر بخواند در خانه، خاله بازی كنید. اجازه بدهید در قالب یك بازی صحنه های زندگی واقعی تكرار شود. اگر پسر است بازی مناسب او كنید. ✅برای او ارزش قایل شوید در پی هر پیشرفت كوچكی او را تحسین كنید. كودكان خجالتی همیشه فكر می كنند دیگران در مورد آنها بد قضاوت می كنند. ✅نگذارید منزوی شود لازم نیست برایش تولد بگیرید و تمامی دوستان را دعوت كنید. او را مجبور نكنید به تولد دوستانش برود و در جمعی از بچه ها حاضر شود.معمولا كودكان خجالتی ترجیح می دهند فقط با یك نفر بازی كنند. سعی كنید كودكی كه به عنوان هم بازی برای او انتخاب می كنید كوچك تر از او باشد تا بتواند بر وی تسلط یابد و اعتماد به نفس پیدا كند.موفق باشید. لیلاكامرانی،‌كارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی

    سوگند

    سلام پسری یكسال و نیمه دارم كه مدام در حال زدن و كشیدن موهای اطرافیان هست حتی اگه فردی غریبه هم باشه به محض اینكه بهش برسه شروع به زدن میكنه نمیدونم دلیلش چیه و راه مقابله با این رفتارش چطوری هست؟ در مقابل بقیه بچه های هم سن و سالش قلدر بنظر میرسه

    سلام.اگر رفتاری نتیجه سودآوری نداشته باشد، ادامه نمی‌یابد و از طرفی اگر تقویت نشود ادامه‌دار نخواهد بود. این در تمام سنین صدق می‌كند. مو كشیدن و جیغ زدن در سال‌های ابتدایی كودك، رفتار نیست.صرفا با حركتی اتفاقی شروع می‌شود و بعدها شكل رفتار به خودش می‌گیرد. بعضی‌ها می‌گویند طرحواره.هر رفتاری در كودك به شكل طرحواره ایجاد می‌شود.حالا اگر كودك از آن رفتار، نتیجه مطلوبش را بگیرد ادامه می‌دهد ؛‌اما اگر نتیجه نداشته باشد ، كار جدیدی را شروع‌ می‌كند. طرحواره‌ها در كودكان مشترك است.یعنی تمام كودكان رفتارهای مشتركی انجام‌می‌دهند اما بسته به واكنش اطرافیان،‌بعضی‌ها پررنگ و برخی خاموش‌ می‌شوند.این یك توضیح كلی است كه می‌تواند چراغ راه شما و تمام والدین باشد. حالا كودك شما مو كشیده است.با جیغ و هیجان و داد و گاهی خنده و...اطرافیان مواجه شده‌است. همین یعنی واكنش نشان دادن و نتیجه‌این كه كودك از آن خوشش آمده است. ممكن است كودك شما همین راه ارتباطی را بلد باشد.اینكه تا موی شخص روبه رو را می‌كشد، او واكنش نشان می‌دهد،« با من حرف می‌زند و ...پس با من رابطه برقرار كرد»گاهی ممكن است اسباب بازی دیگری را بخواهد.مو می‌كشد و صاحب اسباب بازی می‌شود. بهترین روش از بین بردن و خاموشی هر رفتاری، بی تفاوت بودن نسبت به آن است.ابتدا سخت است اما با حوصله و تلاش به نتیجه می‌رسید. اصلا واكنش نشان ندهید. دستش را در دستتان بگیرید و توضیح دهید این كار بی فایده است و باید برای مدتی در سكوت بنشیند.یا به اتاقش برود.یا از تفریح مورد علاقه‌اش برای ساعتی محروم‌می‌شود و واقعا اجرایی كنید.به آرامی دست او را بگیرید و در حالی كه دستانش را در دستتان گرفته‌اید با او صحبت كنید؛ مثلاً بگویید: «نه! نه! ما موی كسی را نمی‌كشیم. اگر موی كسی را بكشیم، دردش می‌گیرد.»راجع به كاری كه كرده است، با او صحبت كنید، حتی اگر هنوز بسیاری از مهارت‌های كلامی را نیاموخته است از جملات كوتاه كه برای كودك قابل فهم است، استفاده كنید (مثلاً نه! نه! مو نمی‌كشیم!). زیرا این كار به او نشان می‌دهد كه صحبت كردن راهی برای حل مشكلات است. از كودك خود بپرسید: «چه كار اشتباهی انجام داده؟» و بعد بگویید: «چرا این كار اشتباه بود؟» در ادامه بگویید: « اگر موی كسی را بكشی، مجبوری مدتی تنها بمانی؛ اما راه دیگری هم هست كه باید راجع به آن فكر كنی. تو نباید موی كسی را بكشی، چون دردش می‌گیرد.» با انجام مكرر آن و پی بردن به اینكه انجام چنین كاری او را به دردسر خواهد انداخت، نتیجه خواهید گرفت. وظیفه شما این است كه منطقی باشید و از اینكه هر روز‌‌ همان نصایح را تكرار می‌كنید، ناامید نشوید.موفق باشید. لیلاكامرانی،‌كارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی

    طالبی

    بابا این بخش كپك زد ، آخرین مطلب مال 10 فروردین بود ، تقریباً 3 ماه پیش ، این خیلللللللیه ، اگه قرار نیست این بخش فعال باشه خوب جاش رو به موضوع دیگه ای بدید ، بخش به این مهمی اینقدر غیر فعاله كه آدم اصلا دست و دلش نمیره رو این بخش كلیك كنه

    سلام.بعضی مسائل را نمی‌توان عمومی مطرح كرد.بنابراین از طریق ایمیل پاسخ داده می‌شود و روی سایت دیده نمی‌شود. هر چه سوالات قابل مطرح شدن بیشتر باشد، خواندنی های شما بیشتر می‌شود.موفق باشید.