• 4 2
  • 2

تفاهم لوزان تاریخی است

شنبه 15 فروردین 1394 ساعت 08:32
آنچه را پنجشنبه شب به عنوان تفاهم درباره چارچوب توافق میان ایران از یک سو و گروه 1+5 اعلان شد می‌توان یک توافق تاریخی خواند. وصف تاریخی این واقعه نه یک اغراق بلکه واقعیتی است، انکارناپذیر. یادمان باشد وقتی برنامه هسته‌ای ایران مطرح شد، غرب و در راس آن آمریکا تئوری «roll back» را مطرح کردند.

«roll back» یک برچیدن ساده نبود؛ بلکه مثلا باید کارخانه غنی‌ سازی نطنز با خاک یکسان و در زمین آن کشاورزی می‌شد و همه مهندسان و کارشناسان هسته‌ای تغییر شغل می‌دادند.

به خاطر داریم که اوباما سال گذشته در جمع لابی صهیونیست‌ها در واشنگتن اعلام کرد اگر می‌توانستیم حتی پیچ و مهره‌های برنامه هسته‌ای ایران را باز می‌کردیم و یادمان نرود که هر روز و هر شش ساعت یک بار از همه گزینه‌های روی میز و به عبارت روشن‌تر از تهدید نظامی ایران سخن می‌رفت حال در این شرایط تفاهمی صورت گرفته که البته مهم و تاریخ‌ساز است.

گرچه تا حصول توافق نهایی تا دهم تیر باید صبر کرد، ولی تا اینجا هم کار بزرگی انجام شده است که فهرست آن به این شرح است:

1ـ دانش هسته‌ای در ایران به رسمیت شناخته شد.

2ـ غنی‌ سازی اورانیوم در حد نیاز کشور مورد قبول جهانی واقع شده است.

3ـ تحقیق و توسعه هسته‌ای به قوت خود باقی خواهد ماند.

4ـ تحریم‌های آمریکایی ـ اروپایی و بعضا سازمان مللی مربوط به برنامه هسته‌ای لغو خواهد شد.

تا اینجا به آنچه خواسته‌ایم رسیده‌ایم، اما این هم درست که کیفیت سقف ندارد. شاید این‌که در فردو بحث غنی‌سازی نخواهیم داشت، ناخوشایند نماید، اما نکته آن است که فردو وقتی ساخته شد که نطنز مورد تهدید نظامی قرار گرفت.

پس هر آینه این تهدید منتفی شود، نطنز به اعتبار و اهمیت خود باقی است. پس مساله ما اصل «غنی‌سازی» است و فرقی نمی‌کند که در نطنز باشد یا فردو.

در عین حال پالایشگاه نیروگاه آب سنگین اراک نیز باز طراحی خواهد شد و بدون نیاز به پسماند هسته‌ای به فعالیت ادامه خواهد داد.

این نکات به معنی انکار محدودیت‌های اعمال شده بر برنامه هسته‌ای ایران نیست، اما یادمان نرود که بخشی از گسترش فعالیت‌های هسته‌ای ایران در چند سال اخیر برای اثبات این مهم بود که تحریم‌ها خللی در اراده هسته‌ای ملت ایران وارد نمی‌کند.

بنابراین حال پس از اثبات این مهم می‌توانیم و عاقلانه است که فعالیت‌های هسته‌ای را در حد نیازهای کشور محدود کنیم.

باز هم تاکید می‌کنیم که کیفیت سقف ندارد، البته که اگر تعداد سانتریفیوژها و سطح غنی‌سازی و فعالیت کارخانه اراک و سایت فردو کما فی‌السابق ادامه می‌یافت، بهتر بود و شرکت‌های بین‌المللی در برنامه‌های هسته‌ای ایران مشارکت می‌کردند، از آن هم بهتر بود، اما در نگاهی واقع‌بینانه باید بپذیریم که روند بازگشت ایران به بازار هسته‌ای بین‌المللی قدری زمانبر است.

مهم‌ترین نکته آن که دانش هسته‌ای و ابزار بسیار مهم آن یعنی تحقیق و توسعه همچنان به عنوان موتور پیشرفت هسته‌ای کشور دست نخورده باقی می‌ماند (ولو محدود شده باشد). دستاورد نقد مذاکرات هسته‌ای ایران فعلا اعلان شفاف بودن، قانونی بودن و محق بودن ایران است. جمهوری اسلامی ایران بار دیگر ثابت کرد در مسائل جهانی یک «راه‌حل» است نه یک مشکل.

الگوی هسته‌ای ایران راهگشای دیگر ملل در استفاده صلح‌آمیز از برنامه هسته‌ای است. چنان‌که با حفظ رژیم عدم اشاعه هم می‌توان از دانش هسته‌ای برخوردار بود؛ حقی که چند دهه به بهانه جلوگیری از اشاعه بمب هسته‌ای از بسیاری از ملت‌ها دریغ شده است؛ خلاصه این‌که علم قدرت است و ورود به باشگاه قدرت، تمهیداتی لازم دارد که صبوری یکی از آنان است.

عزیز شاه‌محمدی - سردبیر

به اشتراک گذاری
کد خبر : 1892734081417324431
لینک کوتاه :

اخبار مرتبط

ارسال نظر

  • مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
  • 1- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • 2- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  • 3- نظرات پس از ویرایش ارسال می‌شود.
تصویر امنیتی:

نظرات شما ( 2 نظر )

دوست عزیز،سردبیر محترم شما نباید به حرف غربی ها اهمیتی بدهی آنها از این .... زیاد می کنند . سوال اینست که اگر کل فعالیت هسته ای ما صلح آمیز بوده چرا باید کوتاه بیاییم . ما باید ثابت می کردیم که کل فعالیت هسته ای را به این شکلی که هست غیر نظامی است و به آنها خواست خود را تحمیل می کردیم . نه اینکه سایت فردو را طبق نظر آنها باز طراحی بکنیم .
با تشکر از نگاه واقع بینانه و منطقی سردبیر محترم. مطمئناً اکثریت ملت شریف ایران به دنبال توافقی منطقی و پایدار به دور از هرگونه تنش و بحران می باشند.